MEKTUPLAR-2

Her şey daha dün gibi değil mi… ama geçmişin güzel günlerine güzel deneyimlerine kendimizi hapsetmek ve sonrasında gündelik yaşamın içinde kendimizi yitmek çok kötü bir durum insan düşününce acı duyuyor… Tek sermayemiz ve tek varlığımız olan yaşamımızı tüketiyoruz…

Zaten sorun da burada değil mi? Geçmişte yaşadıklarımız çok mu güzeldi daha iyisi olamaz diye mi var olan duruma razı oluyoruz ya da benim gibi kış uykusunu mu tercih ediyor bazılarımız bilmiyorum… Ama böyle devam etmemesi gerek. günlük yaşamın omuzumuza yüklediği adına “sorumluluk” dediklerimizle birlikteyken de yaşamdan yepyeni kendimizi tazeleyecek geçmişin izlerini takip etmeyeceğimiz veya aramayacağımız deneyimler çıkaramaz mıyız? Geçmişin hapishanesinden çıkamaz mıyız?

O yıllar hariç düşünsel bazda neyin temelini attık ki?

E çok büyük miktarda cepten yedik… Ama ilk zamanlarda cebimizdekiler etrafımızdakileri etkilemeye, hayranlık uyandırmaya yetiyordu etraftaki artan hayran kitlesi de tatmini getirdi ve her şey tamammış gibi göründü… Bir süre sonra içi içini yemeye başlayınca insanın ne yapıyorum nereye gidiyorum, kimin hayatını yaşıyorum, bu ben miyim? ya caba göstermesi gerektiğini anlayıp, arayı kapatmak için yollar arıyor ya da benim gibi konfor alanlarının güvenli sınırlarından çıkacak cesareti olmadığından kafayı kuma gömüp uykuya dalıyor…

Cennetten dünyaya atıldık işte… yada kredimiz bitti… Tecrübe ve bilgi haricinde hiçbirşeyimiz olmadan silbaştan yaptık …

Tecrübe ve bilgi daha ne olsun riski tecrübelerin sınırlar bariyerler oluşturması e bunun farkında olmak bile hiç yoktan iyidir… Başladığımız noktada bilgisizliğin, tecrübesizliğin gözükaralığı vardı belki şimdi de bilgi ve tecrübenin getirdiği vizyon ve bazen de pratiklik… bence o kadar da kötü değil. iŞTE BU NOKTADA HENÜZ 5 YAŞINA GİRMEMİŞ OLAN OĞLUM BİR ÖNERİ GETİRİYOR Bir şarkı ile belliki sözlerinin nedemek olduğunu idrak edemiyor, hatta annesinin konu ile ilgili ısrarlı soruslarını bile yanıtsız bırakıyor ama sadece saf bir ruhla bu şarkıyı söylüyor….

Şebnem Ferah “silbaştan”:

Gücün var mı sevgilim
Derin sularda inci tanesi aramaya
Cesaretin kaldıysa
Hala benle aşktan konuşmaya
Söyle canım sevgilim
Hayat bize oyun oynuyor olabilir mi
Yorgun gibi bir halin var
Duyguların karışık olabilir mi
Sil baştan başlamak gerek bazen
Hayatı sıfırlamak
Sil baştan sevmek gerek bazen
Herşeyi unutmak
Sanki bugün son günmüş gibi
Dolu dolu yaşamak istiyorum ben
Her ne çıkarsa yoluma
Selam verip yürümek istiyorum ben
Sil baştan sevmek gerek bazen
Hayatı sıfırlamak
Sil baştan sevmek gerek bazen
Herşeyi unutmak

Bu şarkıyı beklide tanrı ile beraber söylersiniz.